Τρεις μέρες μακριά σου…

Τρεις μέρες μακριά σου…

Γράφει η Σταυρούλα Ζάμπρα

Τις νύχτες προσεύχομαι να ξημερώσει γρήγορα για να σε συναντήσω. Να ακουμπήσω το χέρι μου πάνω στο δικό σου δήθεν για να σου δείξω κάτι. Να δω τα χείλη σου να ακουμπάνε το καλαμάκι του καφέ και να ρουφάνε με μανία. Τη γλώσσα σου να γλύφει τη σταγόνα καφέ στα χείλη σου. Να σου λεω μπλα μπλα μπλα και εσύ να χαμογελάς. Να βρίσκεις χαριτωμένη κάθε μου ανοησία. Να με βρίσκεις γλυκιά σαν ζάχαρη. Και εγώ να κάνω πως θυμώνω μήπως και καλύψω την τόσο εύκολη μετάβαση μου όπως και όποτε εσύ το αποφασίσεις. Σαν πλαστελίνη μπορείς να τοποθετήσεις πάνω μου χαμόγελα, δάκρυα η ότι άλλο αποφασίσεις. Με φιλάς στο λαιμό αργά-αργά και εγώ νιώθω την τρυφερότητα σου να με πυροβολεί στο κεφάλι. Βλέπω να εκτινάσσονται οι σκέψεις μου στον αέρα. Θεέ μου βλέπω να πέφτουν πάνω σου οι λέξεις μου, τα θέλω μου κι αναμνήσεις μου. Τι ντροπή! Εκεί αρχίζω πάλι το μπλα μπλα μπλα για να ξεφύγω απο το ξεγύμνωμα μου. Με ντύνεις πάλι τρυφερότητα και έπειτα χωρίζουμε… Πάνε τρεις μέρες που έχω να σε δω. Μου λείπεις. Μια λέξη που με την πρώτη σφαίρα τρυφερότητας σου θα ανατιναχτεί ξανά πάνω σου!

Τάνια Νικολοπούλου

Είμαι παιδί της επικοινωνίας και του χαμόγελου και με αφορμή την μέχρι τώρα πορεία μου σε αυτή τη ζωή, θέλησα να «χρωματίσω» τον κόσμο με τη δική μου παλέτα. Έτσι δημιούργησα με πολύ αγάπη το δικό μου διαδικτυακό αποτύπωμα, το likewoman.gr, θέλοντας να γεμίσω τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τις γυναίκες με τη δική μου αστερόσκονη. Πάντα λέω ότι «εκεί έξω βρίσκονται τα πιο μαγικά πράγματα…μη φοβάσαι λοιπόν να τα περπατήσεις».

RELATED

Absolute Feminine Stories

© , LIKEWOMAN
All rights reserved
Created by Advalue